08/02/12 - Είναι φορές που η μοίρα επιφυλάσσει πολύ άσχημα παιχνίδια.
Τριάντα ένα χρόνια συμπληρώθηκαν από την μεγαλύτερη τραγωδία του ελληνικού αθλητισμού.
Ήταν 8 Φεβρουαρίου 1981: Του θριαμβευτικού 6-0 του Ολυμπιακού επί
της ΑΕΚ στο παλιό Καραϊσκάκη, ακολουθεί το μοιραίο δυστύχημα, με 21
φιλάθλους να χάνουν άδοξα τη ζωή τους, στην προσπάθειά τους να βγουν από
τη -χωρίς λόγο- μισόκλειστη πόρτα της Θύρας 7 ώστε να συναντήσουν τα
ινδάλματά τους.
Μεσημέρι Κυριακής, λίγο πριν το ρολόι δείξει 17:00 και το φαληρικό
στάδιο σείεται από τους πανηγυρισμούς. Οι πιο ενθουσιώδεις φεύγουν
όπως-όπως για να γίνουν ένα με τους πρωταγωνιστές. Έλα όμως που δεν ήταν
γραφτό .Το τουρνικέ είναι μισόκλειστο, οι πρώτοι που σπεύδουν στο
σημείο το αντιλαμβάνονται, αλλά πλέον είναι πολύ αργά. Ποδοπατούνται
εκατοντάδες άνθρωποι, με συνέπεια να τραυματιστούν δεκάδες και 21 τελικά
(αυτός ήταν ο τραγικός απολογισμός των θυμάτων) να χάνουν τη ζωή τους,
άλλοι από ασφυξία, άλλοι υποκύπτοντας σε εκείνο το σημείο ή αργότερα σε
κάποιο νοσοκομείο στα τραύματά τους. Μια αποφράδα ημέρα για τον
ελληνικό αθλητισμό και την ελληνική κοινωνία. Τόσο άδικα, τόσο
αναπάντεχα κόπηκε «το νήμα της ζωής» για 21 νέους ανθρώπους.
Τριάντα ένα χρόνια μετά, στη συνείδηση όλων των υγειών φιλάθλων,
αυτή είναι ημέρα μνήμης. Κι όσοι δεν ξεχνούν, πάντα τιμούν. Το Σάββατο,
παρουσία περίπου πέντε χιλιάδων ατόμων, τελέστηκε σε συγκινησιακό κλίμα
το ετήσιο μνημόσυνο των θυμάτων της Θύρας 7, με τον κόσμο να φωνάζει
«παρών» στην ανάκρουση του ονόματος καθενός εκ των άτυχων φιλάθλων,
«αθάνατοι» και φυσικά «αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε».
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 
08/02/12 - Είναι φορές που η μοίρα επιφυλάσσει πολύ άσχημα παιχνίδια.
