Ο ζωντανός θρύλος & νονός της Βαλκανικής jazz τιμάει την
πόλη μας.
Το Παγοποιείον First Floor Underground παρουσιάζει τον ζωντανό
θρύλο και νονό της Βαλκανικής jazz, Milcho Leviev. O εκπληκτικός πιανίστας/
συνθέτης έρχεται να ενώσει το ταλέντο και την απεριόριστη δημιουργικότητά του
με τον μπασίστα/συνθέτη Γιώτη Κιουρτσόγλου, τον ταλαντούχο ντράμερ Marc Haaber
καθώς και την χαρισματική τζαζ ερμηνεύτρια Βίκυ Αλμαζίδου για 2 αξέχαστες
εμφανίσεις στo Παγοποιείον. Η συναυλία θα βασιστεί σε συνθέσεις του Milcho
Leviev και του Γιώτη Κιουρτσόγλου και σε ελληνική και βουλγάρικη παραδοσιακή
μουσική. Από την μουσική παράσταση δεν θα λείψουν τα jazz standards.
MILCHO LEVIEV (πιάνο)
ΓΙΩΤΗΣ ΚΙΟΥΡΤΣΟΓΛΟΥ (μπάσο)
MARC HALBHEER (ντραμς)
guest vocals: ΒΙΚΗ ΑΛΜΑΖΙΔΟΥ
Milcho Leviev
Ο Milcho Leviev, επί πολλά χρόνια μας βοηθάει να καταλάβουμε μέχρι πού μπορούν
να φτάσουν τα όρια της μουσικής με το απρόβλεπτο παίξιμό και έργο του!
Πολυβραβευμένος συνθέτης, ενορχηστρωτής, πιανίστας και δάσκαλος στην τζαζ και
κλασική μουσική, άφησε τη Βουλγαρία στις αρχές της δεκαετίας του 70 και έκτοτε
γυρίζοντας την Ευρώπη και την Αμερική συνεργάστηκε με μεγάλους μουσικούς όπως:
Billy Cobham
Peter Erskine
Don Ellis
Willie Bobo
Airto Oreira
Art Pepper
The Manhatan Transfer
Charlie Aden
Herbie Man
Dave Holland
Και φυσικά Michel Lambert.
Είναι ενορχηστρωτής του Blue rondo a la Turk που εμπεριέχεται στο βραβευμένο
με Grammy άλμπουμ Breaking Away το 1982. Επίσης ήταν υποψήφιος για Grammy στην κατηγορία
Best vocal arrangement of Charlie Parkers confirmation.
Πάντα θεωρούσε ότι το τραγούδι καταστρέφει τη μουσική και αυτός ήταν ο λόγος
που δεν του άρεσαν ποτέ οι όπερες. Οι σπουδαίοι άνθρωποι όμως αναθεωρούν
διαρκώς τις απόψεις τους, έτσι και ο Leviev μετά την προτροπή της Βίκυ
Αλμαζίδου. Έτσι εξηγείται και το mini jazz opera; δίπλα στον τίτλο «Quiet Love»
της τελευταίας δουλειάς του σε συνεργασία με την Βίκυ.
Γιώτης Κιουρτσόγλου
Γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1965. Ξεκίνησε κιθάρα το
1981.Πρώτες επιρροές από παραδοσιακή, τη ροκ και τη soul μουσική. Το 1983
στράφηκε στο ηλεκτρικό μπάσο ενώ τα ακούσματά τoυ κινήθηκαν στο χώρο της Jazz.
Μελέτησε Jazz αρμονία και θεωρία με το Θεόδωρο Καπηλίδη. Μαζί με τους Θεόδωρο
και Νίκο Καπηλίδη δημιούργησαν το electric jazz trio. Το 1988 φοίτησε στο
Musician's Institute του Los Angeles όπου διδάχτηκε την τεχνική του μπασου από
μεγάλους δασκάλους, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Gary Willis, ο Bob Magnuson
και ο Jeff Berlin. Ζώντας εκείνο το διάστημα στην Αμερική , είχε την ευκαιρία
να παρακολουθήσει από κοντά μεγάλους μουσικούς και να προσεγγίσει τη μουσική
τους, την τεχνική τους, αλλά και τη φιλοσοφία τους για τη ζωή και για τη σχέση
του ανθρώπου με τη μουσική. Παράλληλα με τις σπουδές του, εμφανίστηκε σε πολλές
μουσικές σκηνές του Los Angeles. To 1989 αποφοίτησε από Μ . Ι . βραβευμένος ως
"The most improved student of the year" ενώ προτάθηκε και ως
"the most outstanding player". Με την επιστροφή του στην Ελλάδα
εμφανίστηκε με τους electric jazz trio στο Jazz Club "Μαντάτο" στη
Θεσσαλονίκη με το σαξοφωνίστα Manny Boyd και τον τρομπετίστα Danny Hayes.
Ηχογράφησε με αυτούς δυο δίσκους, έναν με jazz standards και έναν με συνθέσεις
του Θεόδωρου Καπηλίδη. Το 1993 ηχογραφεί με τον ισραηλινό κιθαρίστα Lior
Yekutelli και τον Ελβετό ντράμερ Mark Halbeer το δίσκο Exit. Την περίοδο αυτή
εμφανιζόταν σε διάφορα clubs στην Ελλάδα και την Ευρώπη με την Έλλη Πασπαλά και
τον David Lynch. To 1996 μαζί με τον κιθαρίστα Κώστα Μπαλταζάνη και το ντράμερ
Πέτρο Κούρτη δημιούργησαν το τρίο Ίασις και τον ομώνυμο δίσκο.Την ίδια περίοδο
γίνεται στενότερη η συνεργασία του με τον David Lynch και το Σταύρο Λάντσια με
τη μορφή του συγκροτήματος Human Touch. Ο καρπός της συνεργασίας αυτής ήταν
ένας δίσκος το 1998 με τον ίδιο τίτλο. Η δουλειά αυτή αποτελεί αποτέλεσμα της
εσωτερικής τους αναζήτησης, ένας ωραίος συνδυασμός σύγχρονης τεχνικής και
επιστροφής στην παράδοση. Το 2003 συνεργαζεται για μια συναυλία στη Θεσσαλονίκη
με τον παγκοσμίου φήμης ντράμερ Billy Cobham. Ακολουθούν συναυλίες των Human
Touch σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό όπου καταξιώθηκαν παίζοντας σε
συναυλίες και φεστιβάλ δίπλα σε μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής, ενώ απο
τις αρχές του 2004 κυκλοφορούν και το νέο τους δίσκο Movin'. Παράλληλα
συνεργάζεται με πάρα πολλούς Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες, τόσο στη
δισκογραφία όσο και σε ζωντανές εμφανίσεις.
Βίκυ Αλμαζίδου
Η Βίκυ Αλμαζίδου είναι αναμφισβήτητα μία από τις σημαντικότερες εκπροσώπους της
ελληνικής και βαλκανικής τζαζ-έθνικ σκηνής. Γεννήθηκε στην Βουλγαρία οπού
ολοκλήρωσε και τις σπουδές της στην εθνική ακαδημία της Σόφιας. Το 1987
εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη και έκτοτε παραδίδει μαθήματα τζαζ φωνητικής και
τεχνοτροπίας στο Σύγχρονο Ωδείο. Οι ζωντανές εμφανίσεις της είναι πολυάριθμες
τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.
Στο ενεργητικό της έχει συνεργασίες με τους:
Billy Cobham
Peter Erskine
Michel Lambert
Γ. Κοντραφούρη
Γ. Κιουρτσόγλου
Antoni Donchev
Λ.Τζήμκα
Δ. Βασιλάκη
Μ. Στεφανίδη
O.Chaly κ.α.
Από το 2002 συνεργάζεται στενά με τον Milcho Leviev και έχουμε την χαρά να τους
βλέπουμε πολύ συχνά σε μαγευτικές συναυλίες, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην
Βουλγαρία. Το απολαυστικό αποτέλεσμα της πετυχημένης πενταετούς συνεργασίας
τους είναι το άλμπουμ «Quiet Love».Το δίδυμο είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέρον,
ένας Βούλγαρος συνθέτης και μια ερμηνεύτρια με ελληνικές ρίζες σε μια παραγωγή
με έντονο το βαλκανικό στοιχείο.
Milcho Leviev & Vicky Almazidu “Quiet Love”
Δισκοκριτική στο avopolis.gr
Η αλήθεια είναι ότι αυτό που με τράβηξε αρχικά σε αυτό το
δίσκο είναι το μότο που υπάρχει δίπλα στον τίτλο Quiet Love και λέει αυτολεξεί
“a mini jazz opera in 11 acts’’. Το δεύτερο ήταν η εντυπωσιακή χάρτινη
συσκευασία, από αυτές που ανοίγεις και ανοίγεις μέχρι να καταφέρεις να βρεις το
cd.. Επίσης τo artwork είναι βυθισμένο στο βαθύ μπλε και οι φωτογραφίες θολές
και ‘κουνημένες’. Τέλος το δίδυμο είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέρον, ένας
βούλγαρος συνθέτης και μια ερμηνεύτρια με ελληνικές ρίζες σε μια παραγωγή με
έντονο βαλκανικό χαρακτήρα.
Όλα αυτά βρίσκουν σιγά σιγά την εξήγησή τους. Ο Milcho Leviev, σημαντικός
πιανίστας και jazz μουσικός, άφησε τη Βουλγαρία από τις αρχές της δεκαετίας του
70 και έκτοτε γυρίζοντας την Ευρώπη και την Αμερική συνεργάστηκε με γνωστούς
μουσικούς όπως οι Don Ellis, Billy Cobham, Art Pepper, Al Jarreau κα. Η μουσική
του αποκλειστικά instrumental γιατί όπως γράφει και ο ίδιος στις σημειώσεις του
cd, πάντα θεωρούσε ότι το τραγούδι καταστρέφει τη μουσική και αυτός ήταν ο
λόγος που δεν του άρεσαν ποτέ οι όπερες. Οι σπουδαίοι άνθρωποι όμως αναθεωρούν
διαρκώς τις απόψεις τους και αυτό έκανε και ο Leviev με μετά από προτροπή της
Vicki Almazidu.
Έτσι εξηγείται και το ‘mini jazz opera’. Η μουσική είναι συμπρωταγωνίστρια του
τραγουδιού, το σχήμα μικρό και ευέλικτο, η ερμηνεύτρια μόνο μία και το concept
ενιαίο. Ποιο είναι αυτό; Μα βέβαια η αγάπη σε όλες της τις μορφές ή όπως
χαρακτηριστικά αναγράφεται στο booklet: η αγάπη για τους ανθρώπους, τις ιδέες
(for frederic and bill), τα ζώα (diamond rings), τη φύση (dark desert wind), η
αναζήτηση της αγάπης σε έναν ανέραστο κόσμο (lydian riff), η αγάπη του εαυτού
μας (213-985-3763), η αιωνιότητα της αγάπης (a question) και το μυστήριο της
αγάπης (όλα τα κομμάτια).
Η μουσική του Micho Laviev ξεκινάει από το κλασικό πιάνο για να περάσει στην
jazz και να καταλήξει στο ethnic. Οι μουσικοί είναι εξαιρετικοί και η Vicky
Almazidu έχει την τεχνική αρτιότητα μιας jazz τραγουδίστριας. Οι ενορχηστρώσεις
είναι πολύ καλές και σώζουν τις μπαλάντες από το να πάρουν την μελιστάλακτη
ανιαρή οδό. Όπως στο Sad a little bit που περιέχει ένα προ-ηχογραφημένο σόλο
του Art Pepper από μια εκτέλεση του 1980 ή το For frederic and bill στο οποίο
το πιάνο του Leviev συναγωνίζεται αυτό του Antoni Donchev με τον ένα να παίζει
jazz και τον άλλο Chopin!
Η μουσική αυτή διάσταση του Quiet Love είναι και το μεγαλύτερο πλεονέκτημά του,
μια και η μουσική δεν συνοδεύει το τραγούδι αλλά αντίστροφα. Περιμένουμε με
αγωνία και τη συνέχεια με μια ‘full’ jazz opera που κατά τα λεγόμενα του Leviev
είναι μέσα στα μεγαλεπήβολα σχέδιά του.
|